عبداللَّه بن ابى يعفور ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « امام نمىميرد تا بداند كسى را كه بعد از او امام مىباشد ، پس او را وصىّ خود مىگرداند » . 736 / 6 . احمد بن ادريس ، از محمد بن عبدالجبّار ، از صفوان بن يحيى ، از معلّى ابى عثمان ، از مُعلّى بن خُنيس ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه امام مىشناسد امامى را كه بعد از اوست ، پس به سوى او وصيّت مىكند » . 737 / 7 . احمد ، از محمد بن عبدالجبّار ، از ابوعبداللَّه برقى ، از فَضالة بن ايّوب ، از سليمان بن خالد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « هيچ امامى نمىميرد تا آن‌كه خداى عزّوجلّ او را اعلام فرمايد كه به سوى كى وصيّت كند و كه را جانشين خود گرداند » . 60 . باب در بيان اين‌كه امامت عهد و پيمانى است از جانب خداى عزّوجلّ كه معهود و معروف است از امامى به سوى امامى ديگر عليهم السلام 738 / 1 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ، روايت كرده است كه گفت : حديث كرد مرا عمر بن ابان ، از ابوبصير كه گفت : در نزد امام جعفر صادق عليه السلام بودم ، پس اوصيا را ذكر كردند و من اسماعيل را ذكر كردم ( يعنى : گفتم كه اسماعيل پسر آن حضرت ، امام خواهد بود ) ، حضرت فرمود : « نه ، به خدا سوگند اى ابا محمد ، تعيين امام به سوى ما تفويض نشده ، و نيست اين امر ، مگر مفوّض به سوى خداى عزّوجلّ كه يك به يك را به ترتيب در جاى خويش فرود مىآورد » . 739 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از ابن ابى عمير ، از حمّاد بن عثمان ، از عمرو بن اشعث روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « آيا چنان مىدانيد كه وصيّت كننده از ما امامان ، به سوى هر كه اراده داشته باشد وصيّت مىكند ، نه ، به خدا سوگند كه چنين نيست ، و ليكن عهد و پيمانى است از جانب خدا و رسول او صلى الله عليه و آله ، براى مردانى چند به ترتيب تا آن‌كه منتهى شود به صاحب آن » ( يعنى : صاحب الأمر - عجّل اللَّه ظهوره - ) . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از حمّاد بن عيسى ، از منهال ، از عمرو بن اشعث ، از امام جعفر صادق عليه السلام مثل اين را روايت كرده است .